Ζώντας με έναν εγκληματία

Περιγραφή

Σε ένα κεφαλοχώρι του νομού Σερρών, στο τέλος της δεκαετίας του 50’ – 60’ γεννιούνται δύο δίδυμα κοριτσάκια, η Τούλα και η Ρηνούλα. Σε δυο χρόνια έρχεται και το αγόρι της οικογένειας, ο Λάκης. Ζήσαν τα παιδικά τους χρόνια σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούσαν, ανέμελα. Μέσα δεκαετίας του 60’ έφυγαν μαζί με τους γονείς τους μετανάστες στη Γερμανία.
Αναπολώντας τη ζωή μας είδα ότι με το τέλος της εφηβείας είχαμε να παλέψουμε με έναν καθημερινό αγώνα, την αρρώστια που εμφανίστηκε στη ζωή μας. Πάλεψα για οχτώ σχεδόν χρόνια με το τέρας της αιμοκάθαρσης. Απαλλάχτηκα από το «Νταχάου» το 2008.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έζησα όπως ονειρεύτηκα. Γνώρισα το φλερτ και έκανα τον όποιο δεσμό, όσο κράτησε. Δεν μπορούσα να κάνω όνειρα, γιατί είχα να παλέψω από τα δεκαοχτώ μου με τον εγκληματία του λύκου. Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος. Σήμερα τον κατατάσσουν στα αυτοάνοσα νοσήματα. Τότε, την δεκαετία του 80’ ήταν άγνωστη στην Ελλάδα.
Έδωσα πολλή αγάπη στην οικογένειά μου. Δεν το μετάνιωσα.
Υπάρχει μια παροιμία που λέει, όταν ο άνθρωπος
κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει.
Δεν ξέρω τι σχέδια έχει ο Θεός για μένα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι έζησα δύσκολες καταστάσεις, μόνο που δεν κατάφεραν να αλλάξουν τα πιστεύω μου. Έμεινα η Ειρηνούλα που πίστευε στην αλήθεια, τη δική της και των ανθρώπων, φίλων, συγγενών.