Tag - συγγραφή

Φιλί δίπλα στο παράθυρο

Νικολίνα Λέκκα έμπνευση από «Φιλί δίπλα στο παράθυρο»

  Δώσε μου το χέρι σου Έλα μαζί μου εδώ στην άκρη Άσε το βραδινό φως της πόλης βελούδινη σκιά να πέσει πάνω σου.   Γύρε το κεφάλι σου στον ώμο μου Κρύψε το πρόσωπο σου στο δικό μου Τέντωσε τον ολόλευκο λαιμό σου Να φανεί το αίμα στη φλέβα όπως χτυπά.   Δώσε μου τα χείλη σου Με πλημμύρισε η...

Read more...

Νίκος Απόμακρος έμπνευση από «Η Εμμονή της Μνήμης»

  Εκεί που τίποτε δεν κινείται   Τον χρόνο ακούω καιρό. Αλύπητα προσκρούει στα πάντα. Βλέπω τις σιωπές του να μας κυνηγούν, τα χνάρια τους πάνω μας να μένουν, λες και συρθήκαν σε τσιμέντο. Σκέψεις διαβάζω κι όνειρα για τ' αύριο. Όλοι ψάχνουν στις ζωγραφιές τα χρώματα, ψάχνουν τον τρόπο να πιστέψουν. Πόση παράνοια μέσα μου χώρεσε, ώστε να θεωρώ τα...

Read more...
Γραφείο σε μια μικρή πόλη

Ανδριάνα Μουρελάτου έμπνευση από «Γραφείο σε μια μικρή πόλη»

  Γράψε κάτι   Έχει πάει οχτώ η ώρα. Γράψε κάτι. Ο άνθρωπος σε έχει αφήσει μόνο και είσαι ήσυχος να γράψεις. Μην χάνεις της λογικής τα κριτήρια, μην τολμήσεις να χαθείς σε σκέψεις.   Άσε απλά το μυαλό να ανθίσει κάτι πιο όμορφο από θάνατο. Πιες μια γουλιά καφέ και θα βρεθείς δίπλα στο φωτισμένο κομμάτι του δρόμου. Το μάτι θα σε...

Read more...

Άννα Ραζή έμπνευση από «Νανά»

  Ουρλιάζουν τα σκυλιά σπασμένες αλήθειες ανθρώπων φωνάζουν, σε πεζοδρόμια με λάσπες, σε κτήρια βρώμικα, σε σκέψεις ψεύτικες. Εκεί που σε πέταξε η ζωή εκεί που έθαψες τα όνειρά σου. Χρήμα να γίνουν όλοι. Χρήμα ακόμη και τα συναισθήματα. Κι εσύ να φοράς τη μάσκα σου, να έχεις την ψευδαίσθηση πως χάνεσαι μες τη βουή ενός περιπλανώμενου θιάσου ηλιθίων.   Άννα Ραζή Έμπνευση από «Νανά», 1877, Εντουάρ Μανέ   Οι...

Read more...

Σοφία Αλεξοπούλου έμπνευση από «Οφηλία»

  Η οφθαλμαπάτη της αλήθειας   Πλάνη ή αδιαμφισβήτητη αλήθεια; Άραγε η όμορφη Οφηλία λικνίζεται με βλέφαρα κλειστά στα ήσυχα νερά του πρασινόμαυρου ποταμού ή ‘κοιμάται’ οριστικά, με μόνη συντροφιά το παγωμένο νερό; Όπως  χρόνια τώρα, λένε η ουσία των πραγμάτων πιάνεται κάπου ανάμεσα στο υγρό σφαιρίδιο του ματιού. Τι συμβαίνει όμως με τα ζητήματα εκείνα, εκείνα που αρνούνται πεισματικά να αφήσουν αδέσποτα...

Read more...

Μαρία Χονδρού έμπνευση από “Έναστρη Νύχτα”

    Στροβιλίζομαι ενάντια στις αισθήσεις. Εκεί που η σιωπή συναντά τη γέννηση και το θάνατο. Εκεί που δεν υπάρχουν άκρες, ούτε αρχή, ούτε μέση, μα ούτε τέλος. Δακρύζω. Τα μάτια μου κλειστά. Χάνομαι στο κόσμο που δημιούργησα. Βουβή σιωπή κατρακυλάει στο σώμα μου. Ανατριχιάζω. Σταγόνες από χρώμα κυλάνε στο πρόσωπο μου. Κρυώνω. Ανοίγω τα μάτια μου δισταχτικά. Μοιάζει να χορεύω. Τα χρώματα...

Read more...

Έλενα Πίνη έμπνευση από “Η Κραυγή”

ΚΑΛΠΙΚΟ ΤΕΛΟΣ Φωνή ισχνή, σαν τελευταία αναπνοή, δηλώνει τέλος.   Κορμί δειλό, σαν να το βρήκε θανατικό, φωνάζει τέλος.   Μάτια καυτά, σαν να φοβήθηκαν την ψευτιά, ουρλιάζουν τέλος.   Στόμα πικρό, σαν να κατάπιε φαρμάκι υγρό, ξερνάει τέλος.   Μα αυτό το τέλος πόσο αργεί; Ηχεί σαν κάλπικη ιαχή.   Άλλη μια μέρα αδειανή, ρίχνει σκοτάδι στην πληγή.   Μα η αυλαία ανοιχτή, δε βάζει τέλος στη ζωή. Έλενα Πίνη Έμπνευση από "Η Κραυγή", 1893, Έντβαρτ Μουνκ   Οι συγγραφείς της Anima για όλον τον Οκτώβρη γράφουν ποίηση με έμπνευση...

Read more...