Κριτικές για το βιβλίο “Κρυφή Άνοιξη”

Κριτικές για το βιβλίο “Κρυφή Άνοιξη”

Κριτικές για το βιβλίο της Μάντη Αλεξίου “Κρυφή Άνοιξη” από αναγνώστες:

Της Θεοδώρας Ηλιοπούλου

«Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία…» λέει το τραγούδι. Η απόδειξη βρίσκεται μέσα στο βιβλίο της Μάντης Αλεξίου, Κρυφή Άνοιξη.

Η ηρωίδα, η Αλεξάνδρα, μετά από έναν αποτυχημένο γάμο και μια πολυτάραχη δίκη για την κηδεμονία της κόρης της, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την Αθήνα λόγω του διορισμού της σε ένα νησί. Δεν έχει σημασία σε ποιο νησί, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι οποιοδήποτε ελληνικό νησί. Εκεί ξεκινά για εκείνη, μια καινούργια ζωή στην οποία παρά τις αντιξοότητες, προσπαθεί καθημερινά να προσαρμοστεί.

Ανάμεσα στα τόσα καθημερινά προβλήματα ο έρωτας έρχεται να της προσθέσει ακόμα ένα… ή δύο!

Ο έρωτας της με τον Άγγελο ανασταίνεται από τις στάχτες του μετά από μια σιωπηρή απουσία σχεδόν είκοσι χρόνων, ενώ ταυτόχρονα και μέρα με την ημέρα, η ίδια, διαπιστώνει πως η σχέση της με το Στέφανο κάθε άλλο από φιλική είναι όπως μέχρι τότε πίστευαν και οι δύο.

Ανθρώπινες σχέσεις, πάθη, και προδοσία μπλέκονται σε ένα ερωτικό γαϊτανάκι στις σελίδες του βιβλίου μέχρι στο τέλος να έρθει η πολυπόθητη λύτρωση.

Της Φαίδρας – Ιοκάστης Παπαδημητρίου

Το βιβλίο της Μάντης Αλεξίου μου θύμισε πολύ τα βιβλία της Ρόζαμουντ Πίλτσερ. Δροσερό, εύκολο στην ανάγνωση, με ιστορία που σε ταξιδεύει μέσα από τις σελίδες της στο μαγικό κόσμο του ιδανικού έρωτα.

Πόσο κοντά μας μπορεί να βρίσκεται το ιδανικό και γιατί δε μπορούμε εύκολα να το δούμε; Πόσο θα μας πονέσει αν το χάσουμε και τι πρέπει να θυσιάσουμε για να το αποκτήσουμε;

Ο έρωτας και η μητρότητα είναι οι δύο άνομες πάνω στους οποίους στήνεται η ιστορία της Κρυφής Άνοιξης, δύο έντονα συν αισθήματα που αναγκάζουν τις γυναίκες του βιβλίου να λειτουργούν με γνώμονα το συναίσθημα, φτάνοντας σε ακραίες καταστάσεις.

Της Μάγιας Φιλίππου

Ξεκίνησα να διαβάζω την Κρυφή Άνοιξη της Μάντης Αλεξίου χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό, κυρίως γιατί στο αριστερό αυτί δεν υπήρχε καν η φωτογραφία της συγγραφέως. Θα μου πείτε, μα είναι δυνατόν, γιατί μπορεί να σε επηρεάσει μια φωτογραφία; Δεν ξέρω, ίσως γιατί ξεφεύγει από τις νόρμες μου ακόμα κι αν το εξαιρετικό εξώφυλλο και η περίληψη είχαν κεντρίσει από την αρχή το ενδιαφέρον μου.

Πήρα λοιπόν τον καφέ μου, κάθισα στη βεράντα μου με τον ανεμιστήρα στο φουλ και ξεκίνησα την ανάγνωση. Και τότε συνέβη το αναπάντεχο! Το ταξίδι της ηρωίδας του βιβλίου, Αλεξάνδρας, έγινε και δικό μου ταξίδι. Με παρέσιερε ο δυναμικός και συνάμα αυθόρμητος χαρακτήρας της, με συγκίνησε η ζωή της.

Δεν έκανε πια ζέστη γύρω μου, το νησί της Αλεξάνδρας, του Άγγελου και του Στέφανου έγινε ο τόπος μου, θαρρείς και το μπαλκόνι μου βρεχόταν από τα καταγάλανε νερά του Αιγαίου.

Είχε βραδιάσει πια, ο καφές είχε γίνει ποτό δίπλα μου κι εγώ με πείσμα συνέχιζα την ανάγνωση του βιβλίου.

Ο απλώς λόγος κάνει την ιστορία να ρέει μέσα σε αυτές τις 412 σελίδες χωρίς να πλατειάζει, χωρίς να κουράζει, ίσα-ίσα, καταφέρνει αυτό που όλοι ζητάμε από ένα βιβλίο, να μας ταξιδέψει και να μας ξεκουράσει!

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα ως το καλύτερο βιβλίο για τις φετινές σας διακοπές.

Καλό καλοκαίρι και καλή ανάγνωση!

Share this post